گمنام زیست هرکه ز مرگ احترازکرد

دیدم که هیچ گریه و زاری اثر نداشت

یا مرگ یا وصال که فرهادکوه کن

در عاشقی جز این دو خیالی دگر نداشت

جاوید ماند آنکه ز مردن حذر نداشت

جانی که داشت کرد نثار رهت « بهار»

جانا بر او ببخش کزین بیشتر نداشت