گفتمش جانا مرا نبود دلی درکار، گفت :

چشم مست ما تو را هم ساغری برکف نهاد؟

گفتم : از میخانه کس بیرون رود هشیار؟ گفت :

ناوک دلدوز ما را شد دلت آماجگاه ؟

دل ببردند ازکفت ؟ گفتم : بلی گفت : این جفا

ازکه سر زد؟ گفتم : از آن طره طرار، گفت :

روی دل در پرده حسرت چه پوشی غنچه وار