یک شعله برافروزید از آه دل سوزان

گر دست دهد خود را در دردسر اندازید

گر عقل زند لافی دشنام دهید او را

وانجا که جنون آید پیشش سپر اندازید

وانگه چو بهار آتش در خشک و تر اندازید