حذر ای دل که میان دو سپه جنگ افتاد

باد بر آن دو سر طره شبرنگ افتاد

خط بر آن روی نکو دست تطاول بگشود

آه و صد آه که آن آینه را زنگ افتاد

خون دل شد عوض باده به کام من مست