آن نه خط است برآن عارض پرنقش و نگار

تا به کنج لبت آن خال سیه رنگ افتاد

نافه را صدگره از خون به دل تنگ افتاد

رنگ محویست که در دفتر ارژنگ افتاد

سیب از آسیب جهان رست که همرنگ تو شد

گشت نارنج ز غم زردکه نارنگ افتاد