تا مرا دامنت ای گمشده در چنگ افتاد

نرگس از چشم تو چون برد حسد، کور آمد

سرو با قد تو چون خاست بپا، لنگ افتاد

از دل گمشده خوبش فرو بستم چشم

دانم اندر دل سخت تو نکرده است اثر

ناله من که ازو خون به دل تنگ افتاد

کرد چون همره چنگ این غزل آهنگ ، بهار