ماه فلک ز حسنت خواهد برد نصیبی

غافل که آنچه جویند درکفر و دین نباشد

در نکته دهانت هرکس کند گمانی

تا تو سخن نگویی کس را یقین نباشد

ورنه همیشه سیرش گرد زمین نباشد

خواهم سایم سر ارادت بر آستانت

شرمنده ام که چیزیم در آستین نباشد