تاکه ما راست سر رشته تسلیم به دست

هرکه شد همدم ما منت قیصرنکشد

خضر ماییم که خاک ره ما آب بقاست

هرکه شد همره ما ناز سکندر نکشد

بادپای فلک از رشته ما سر نکشد

پدر دهر چو در مهد صفا بیند طفل

ناز او را کشد آن گونه که مادر نکشد