جانا بهار از جان کشد بار غم هجر تو را

هم بر بیاض چهره ات روزی خط ترقین کشد

آن زلف بار جان کشد وین دل غم هجران کشد

تا آن کشد چونان کشد تا این کشد چونین کشد

فرهاد باید تا ز جان بار غم شیرین کشد