تمدن آتشی افروخت در جهان که بسوخت

دلم ربود و عجب دزد آشکاری بود

به هر کجا که ببستیم باختیم ز جهل

قمار جهل نمودیم و خوش قماری بود

زعهد مهر و وفا هرچه یادگاری بود

بنای این مدنیت به باد می دادم

اگر به دست من از چرخ اختیاری بود