میئی خوریم به باغی نهان ز چشم رقیب

زعهد مهر و وفا هرچه یادگاری بود

بنای این مدنیت به باد می دادم

اگر به دست من از چرخ اختیاری بود

اگر تو بودی و من بودم و بهاری بود