مژده آب حیاتش ز اثر می آید

آن چه شعله است کزان راهگذار می آید

یا چه برقیست که دایم به نظر می آید

ظلماتیست جهانگیرکه چون سیل روان

زاده فکر من است این که پس از چندین قرن

به سفررفته و اکنون زسفر می آید

دیده بگشای و در آغوش بگیرش کز مهر