پسری بر سر بالین پدر می آید

زاده فکر من است این که پس از چندین قرن

به سفررفته و اکنون زسفر می آید

دیده بگشای و در آغوش بگیرش کز مهر

اگر این فتنه گری زان خط سبز است چه باک

خوش بود فتنه گر از دور قمر می آید

پا و سر می شکند راه خرابات ولی