مرد وارسته ازبن راه بسر می آید

اگر این فتنه گری زان خط سبز است چه باک

خوش بود فتنه گر از دور قمر می آید

پا و سر می شکند راه خرابات ولی

ای دل از کو تهی دست طلب شکوه مدار

صبرکن عاقبت آن نخل به بر می آید

هرکجا بگذرد آن سرو خرامنده بهار