وان بت من سوی ری رخت فروبست و برفت

نتوان دادن یک دل ، به هزاران دلبر

به بتی دادم آن دل که مرا بود به دست

ای دریغا که مرا نیست جز این دل دیگر

من چنین ماندم بی دل به خراسان اندر

نیست کس تا چو دل خوبش دلی خواهم ازو

دل فروشی را بازار ببستند مگر