در باب قدر صحبت رندان ژنده پوش

زاهدکه دین فروشد و دنیا طلب کند

او را کجا رسد که کند عیب می فروش

روزی دوکاستین مرادت بود به دست

یاری و باده ای وکتابی وگوشه ای

گر دست داد پای به دامان کش و مکوش

گر دین و عقل نیست مرا زاهدا مخند