درویش ز دروبشی شاه از طمع بیشی

چون شمع ز سر تا پا می سوزم و می سازم *

از زشتی بدخوبان وز جور نکورویان

گه زشت وگهی زیبا می سوزم و می سازم

لیکن من از استغنا می سوزم و می سازم

سرخ ازتف عشقم دل ، زرد از غم یارم رخ

دایم چو گل رعنا، می سوزم و می سازم