با اشگ روان چون شمع بربسته لب از شکوه

من ز ابلهی آنها می سوزم و می سازم

نوربست مرا در دل ، ناریست مرا در سر

زپن هر دو چراغ آسا می سوزم و می سازم

مردانه و پابرجا می سوزم و می سازم

دل کارگهی پرجوش دو رشته لب خاموش

پوشیده و ناپیدا می سوزم و می سازم