پوشیده و ناپیدا می سوزم و می سازم

با اشگ روان چون شمع بربسته لب از شکوه

مردانه و پابرجا می سوزم و می سازم

دل کارگهی پرجوش دو رشته لب خاموش

بستم زشکایت لب وزتن نگشود این تب

چه خامش و چه گویا می سوزم و می سازم

داغی که نهان دارم ارث از پدران دارم