چه خامش و چه گویا می سوزم و می سازم

دل کارگهی پرجوش دو رشته لب خاموش

پوشیده و ناپیدا می سوزم و می سازم

بستم زشکایت لب وزتن نگشود این تب

داغی که نهان دارم ارث از پدران دارم

من ای پسر از آبا می سوزم و می سازم

از آدم و حوا زاد این شعله بی فریاد