من ای پسر از آبا می سوزم و می سازم

بستم زشکایت لب وزتن نگشود این تب

چه خامش و چه گویا می سوزم و می سازم

داغی که نهان دارم ارث از پدران دارم

از آدم و حوا زاد این شعله بی فریاد

من ز آدم و از حوا می سوزم و می سازم

از خلد به راه آورد، انباز منست این درد