در دامگه اعضا می سوزم و می سازم

از خلد به راه آورد، انباز منست این درد

تا پا نکشم ز این جا می سوزم و می سازم

مرغی است روان من ، افتاده به دام تن

یا رب بپذیر از من وین درد مگیر از من

پیوسته رها کن تا می سوزم و می سازم

زان کافت بیدردی ازکوردلی خیزد