بود آیاکه ازین تنگ قفس نیم نفس

مست مستانه به خلوتگه اعزاز رسم

مرغک تازه پرم زیر پرم گیر به مهر

تا ز فیض پر و بال تو به پرواز رسم

به سر صحبت مرغان خوش آواز رسم

حافظا بنده رندان جهانست « بهار»

همتی تا به یکی خواجه دمساز رسم