مرا تنها نه از امروز باید خورد خون دل

غم هجران نصیب آمد ز دوران مه و سالم

مرا پرکنده سیل عشق ، بنیاد شکیبایی

گواه صادق ار خواهی ببین در اشک سیالم

من از اول چنین بودستم و این است اقبالم

گر از دست غم دلبر گذارم در بیابان سر

خیالش با غمی دیگر چو باد آید ز دنبالم