که کر نالم من مسکین ز دست دوستان نالم

گر از دست غم دلبر گذارم در بیابان سر

خیالش با غمی دیگر چو باد آید ز دنبالم

ز دست دشمنان گویی اگر نالم ، معاذالله

نشید عشق برخواند به جای پوزش یزدان

اگر بر قبله زاهد فرو بندند تمثالم

به بام بارگاه دوست روزی بال بگشایم