کجا برون روی ای مهر دوست از دل من

که هست چون توبهشتی رخیش درخانه

کسان زنند به دیوانگیم طعنه و من

برآن که از غم عشق تو نیست دیوانه

که گنج را نسزد جای جز به ویرانه

کنون که وصل میسر نمی شود باری

من و فراق تو و ناله های مستانه