درآتش عشق ای دوست می سوزم و می بینی

کز معرفت افزون است شهری ز بیابانی

تو اول و تو ثانی در خوبی و رعنایی

ای ثانی بی اول وی اول بی ثانی

وز درد فراق ای یار می نالم و می دانی

در عشق پشیمانی آیین محبت نیست

عاشق نبرد هرگز در عشق پشیمانی