در همه عالم نماند غیر کوران بی گناهی

آفتابا از عطوفت ، بخش بر جان ها فروغی

پادشاها از ترحم ، کن به درویشان نگاهی

گر گنه باشد که مردم برندارند از تو دیده

من کی ام تا دل نبازم پیش چشم کینه جوبت

کاین سیه با یک اشارت بشکند قلب سپاهی

بینمت چونان که بیند منعمی را بینوایی