رو ز شعر چار تن کن چار معنی منتخب

درگه رامش « ظهیر» و « نابغه » هنگام خوف

گاه کین « اعشی قیس » و « عنتره » گاه غضب

ور ز اشعار عجم خواهی و استادان خاص

وصف را از « طوسی » و اندرز را از « پارسی»

عشق را از « سجزی » و هجو از« ابیوردی » طلب

اولی وصفی حقیقتی ، دومی پندی دقیق