خامه او به کفش چون به کف قحبه خضاب

تو و ناهید پدر سوخته چون عود و سلیم

نر و ماده بهم افتاده چو در کوی کلاب

نامه تو ببرت چون ببر مرده کفن

تو هجا گویی و ناهید ز تو نقل کند

نیک بنگر به چه ماند عمل آن دو جناب

چون یکی خر که بره پشگلکی اندازد