چون یکی خر که بره پشگلکی اندازد

خامه او به کفش چون به کف قحبه خضاب

تو هجا گویی و ناهید ز تو نقل کند

نیک بنگر به چه ماند عمل آن دو جناب

پس جعل نقل کند پشگل او را به شتاب

تو چو بوجهلی وناهید چو حمال حطب

ای سر و گردنتان درخور شمشیر و طناب