بهر مشروطه یکی ... تراشیده ز سنگ

گول « نرمان » مخور و سوی خیانت مشتاب

زان که او خاک وطن را به اجانب دادست

بگرفته زر و امروز بترسد ز حساب

مالشش داده و شق کرده به دست اصحاب

باش تا روز به شب نامده آن ...

تا حجامتگه تو بر درد از یک شپشاب