کافر نعمت را وعده نمودست عذاب

باش تا روز به شب نامده آن ...

تا حجامتگه تو بر درد از یک شپشاب

قدر مشروطه ندانستی و غافل که خدای

برشکن شاخه آزادی و چون گاو بخور

برفکن ریشه مشروطه و چون خرس به خواب

می شود زور ز شومی ضیا روز تو شب