که شبان روزان چاقوی فلان خون پالاست

آن که هم صحبتیش زحمت و رنجست و عذاب

گفت آقای فلان صحبت وی رنج افزاست

گفت چاقوکشی این عیب بزرگ یارو است

بود از دولتیان رشوه خوری بی پروا

گفت در رشوه خوری حیف که او بی پرواست

متجدد پسری گفت که آقای فلان