بسان تیغی کان را نه قبضه و نه نیام

به پیشم آمدگفتم درین چه خاصیت است

نه تیر قامت او را ز غنچه پیکانست

نه صدر حشمت او را ز برگ حاشیت است

بسان شعری کان را نه وزن و قافیت است

میان برف یکی خاربن تو گفتی راست

میانه دل پاک ، ازکژی یکی نیت است