شگفتم آمد زان حال و فکرتم جنبید

چو توبه ای خوش کاندر قفای معصیت است

شکفته سرخ گلی بر فرازآن گفتی

فراز قصر سعادت درفش عافیت است

بلی شگفتی آغاز فکر و تزکیت است

نگاه کردم هر سو و راز آن جستم

که آن چه خاصیتی بود و این چه کیفیت است