ز بیوفایی صیاد بلهوس این مرغ

بریده مهر و از او سال و ماه بی خبر است

نه روی خانه - نه یارای دیدن یاران

اسیر کنج خرابات و خوار و دربدر است

از آشیانه جدا، خسته بال و کنده پر است

چه شد که این چمن نوشکفته گشته خراب

« بهار» این همه تقصیر مادر و پدر است