دل از غم ، پر ز آتش ، لب پر از باد

رشید عالی از بغداد بگریخت

هزیمت راگرفته پیشی از باد

سوی خاک عجم از آب بگذشت

بلی بی شک هزیمت جست خواهد

چو شاگردی بجوید کین استاد

نبود این ، جز یکی آشوب ناچیز