وجودش سوی اقلیم عدم شد

دل روشندلان از فرقت وی

قرین حرقت و رنج و الم شد

نپنداری که دانش از میان رفت

نمی آب از یم ایجاد برخاست

تکاپو کرد و آخر سوی یم شد

وجودش با وجود گل قرین کشت