فروغ شهرت او رونق بساتین بود

نه با تحیت نوری ز خواب برمی خاست

نه به افسانه مرغی سرش به بالین بود

فسرده عارض بی رنگ او به سایه ، ولیک

کمال ظاهر او پرورش گر ازهار

جمال باطنش آرایش ریاحین بود

به جای چهره فروزی به بوستان وجود