کمال ظاهر او پرورش گر ازهار

نه به افسانه مرغی سرش به بالین بود

فسرده عارض بی رنگ او به سایه ، ولیک

فروغ شهرت او رونق بساتین بود

جمال باطنش آرایش ریاحین بود

به جای چهره فروزی به بوستان وجود

نصیب او ز طبیعت وقار و تمکین بود