ندیده کام جوانی جوانه مرگش کرد

ولی به زندگی امیدوار و خوش بین بود

اگرچه حجله رنگین به کام خویش نساخت

ولی ز شعر خوشش روی دهر رنگین بود

سپهر پیرکه با اهل معنی اش کین بود

شگفت و عطر برافشاند و خنده کرد و بریخت

نتیجه گل افسرده عاقبت این بود