ور برای دست بوسی بود، کان روز آمدم

زان سبب در عزل من دستور معجون داده اید

گر برای هجو اول بود، کان هجوی نبود

کز غضب رخساره را رنگ طبرخون داده اید

لیک دیدم صلح را ترتیب وارون داده اید

خود سراپا جوهر هجوید و بهر هجو خویش

زین خریت ها به دست خلق مضمون داده اید