زان سپس مشتی بگرفت از آن تربت پاک

این چنین برد به سربا پسرپیغمبر

به میان آمد و بربست میان تا بگشود

ره زوار و بیاراست ز نوساز دگر

که بود داروی بیمار و شفای مضطر

گفت از این دوده نبایست برون رفت این خاک

کابروئی است که چون او نتوان یافت دگر