که زپنهانی پیداست چنین آب خضر

گفت از این دوده نبایست برون رفت این خاک

کابروئی است که چون او نتوان یافت دگر

به بر خویشتن این خاک بدارید نهان

هم ازآن روز سر سلسله ومهتر قوم

بسته در خدمت این تربت پاکندکمر

وندران سلسله می بود همی تا به کنون