آه و دریغا که من در آن شب و آن روز

رنجه شد از مرگ ناگهانی همسر

بود معزای آن کریمه مغفور

پر ز خلایق بسان عرصه محشر

بودم رنجور و اوفتاده به بستر

کاش که سر برنکردمی و ندیدی

خاطر آن خواجه را ملول و مکدر