زخمه شهنازی و نوای قمر خواه

ایدون کاندر رسید لشکر آذر

آن یک در مرزغن چو گونه معشوق

وان دگر اندر بلور چون لب دلبر

وان سخنان کز بهار دارند از بر

گاه بنوشند و گاه پای بکوبند

گاه ز بوسه دهند قند مکرر