که شتر دزد گشت و غارت گر

خنده مادر و خموشی او

پسرش را ز راه برد بدر

تا به اینجا کشید کار او را

لاجرم من زبان مادر را

قطع کردم چو اره شاخه تر

زان که هست این زبان بی معنی