هم نگوید به تو چیزی که نپرسی ناچار

خواهی از دغدغه و رنج فراغت یابی

ترک صحبت کن و در خانه نشین صوفی وار

باش مانوس به یاری که نپرسد ز تو چیز

گر سخن خواهی با تو سخن آرد به میان

ور خمش باشی خاموش نشیند به کنار

هرچه زو خواهی آرد به برت از هر باب