بر مزارت شمع ها روشن کنم

گفت کای سرمایه عیش و سرور

از پس مرگم چه خواهی کرد؟ گفت :

چون تو بگذشتی اپن دارالغرور،

تا شود روحت سراسر غرق نور

گفت با محبوبه کای آرام جان

بعد مرگم باش آرام و صبور